Het kan soms anders lopen in het leven.
Zo anders dan ik gedacht had dat het zou gaan, zo anders dan ik gewild had. Het jaar 2010 begon en ik had goede voornemens die meestal gaandeweg aan kracht ingeboet hebben omdat iedere keer weer iets anders mijn aandacht eiste.
Het hier en nu … ‘being in the moment’…
“Het gaat allemaal zo snel!” hoor je mensen zeggen. “Het jaar is voorbij gevlogen!”.
Timemanagement en agenda’s ten spijt, paste het voor velen niet allemaal in de toebedeelde tijd. Te druk’ was dit jaar het trendy begrip. Als je het niet druk had hoorde je er niet echt bij, stond je aan de kant te kijken naar de stress van een spel dat, zeer overtuigend, ‘het leven’ heet. Misschien stond je er wanhopend bij omdat je mee wilde doen. Of met je hoofd een beetje gebogen, het hele spel niet begrijpend. Of mededogend omdat je ondertussen wist dat iedereen zijn eigen pad te volgen heeft.
Het kan soms anders lopen in het leven.
Plots gebeurt er iets in dat drukke jaar dat je stil doet staan, de tijd doet vergeten en alles wat oh zo belangrijk was een seconde daarvoor, nu in het niets doet verdwijnen.
Een zonnig kindje dat geboren werd of je pc die, uiteraard op het verkeerde moment, crashte. Een tragisch ongeluk of een mens die je verraste met een hart vol liefde. De verwarming die het in de kou plots niet meer deed of dat ene telefoontje dat je recht in je kern raakte. Een schitterende zonsondergang, de eerste maagdelijke sneeuw of een dierbare poes of schattige hond die veel te snel uit je leven verdween. Een klein vogeltje dat een verloren insect vond voor je raam terwijl je je jas wilde grijpen om snel nog die ene dringende boodschap te doen. Het moment waarop je iemands armen om je heen voelde en je je helemaal veilig voelde. De verkeerde of de juiste beslissing die je trof. De glimlach in de ogen van je kind die je hart helemaal verwarmde.
Al die dingen die je plannen van dat moment doorstroomden en eventjes of soms voor altijd een transformatie teweeg brachten. Waar het ene moment de adrenaline door je lijf raasde kwam daarna hopelijk berusting in het feit dat het anders ging dan jij gewild had en misschien bracht het je zelfs geluk waar je het helemaal niet verwacht had.
Een jaar waar zoveel over te zeggen valt is anders gelopen dan de meesten van ons konden bedenken toen we 12 maanden geleden, met het glas in onze hand, klonken op een gelukkig en voorspoedig jaar met al onze dromen en wensen.
Voor het eerst in mijn hele leven kon ik dit jaar de koude winter verwelkomen. Ik begreep als nooit tevoren waarom de bomen hun sappen terugtrokken en voelde de ruimte in de verinnerlijking die dit seizoen ons te bieden heeft. Ik ben nog steeds geen fan van de gure koude en weet dat ik straks de lente met open armen ontvangen zal. Maar de sneeuw ontroerde me doordat ze zacht haar witte deken over de ingetogenheid van de aarde legde en ik de kans kreeg om in de onzekerheden van mijn huidig leven het moment te vinden waarop tijd niet meer bestaat, wensen een mythe zijn en het moment mijn witte, zachte deken is.
Soms sta je op een kruispunt in je leven en kan je eventjes geen kant meer uit. In dat moment leeft de rust waarnaar je verlangde tijdens de drukke weg die je even daarvoor nog liep.
Het hier en nu … being in the moment.
Warme wintergroeten, Daisy
0 reacties:
Een reactie plaatsen